Wypełniacze

     Drugim pod względem popularności zabiegiem tuż po ostrzykiwania toksyną botulinową są iniekcje wypełniaczami. Celem wypełniaczy jest wygładzenia zmarszczek, fałdów, nadanie elastyczności, zwiększenie objętości tkanek miękkich. Wstępne konsultację przed wykonaniem zabiegu są niezbędna zarówno ze względu na oczekiwania względem zabiegu jak i przeciwskazania do wykonania zabiegu.

     Przeciwwskazania: uczulenia na wypełniacze, opryszczka, ciąża/laktacja, predyspozycje do powstawania blizn, choroby autoimmunologiczne, zażywanie leków przeciwzakrzepowych. Efekty uboczne to najczęściej siniaki, aby je wyeliminować należy unikać stosowania leków przeciwzakrzepowych np. aspiryny oraz suplementów np. witaminy E na 10 dni przed zabiegiem.
     Obecnie w Polsce jak i w Europie brak jest regulacji dotyczących zabiegów z użyciem wypełniaczy. Czyli kto może je wykonywać ‒ kosmetolog czy lekarz. Obecnie zabiegi te wykonywane są zarówno przez lekarzy medycyny estetycznej jak i kosmetyczki z certyfikatem ukończenia kursu medycyny estetycznej. Iniekcje z użyciem wypełniaczy (czasowych i półtrwałych) jeśli są nie umiejętnie przeprowadzane (bez odpowiedniej wiedzy i odpowiedniego doświadczenia) mogą wpłynąć niekorzystnie na wygląd a także bezpośrednio zagrozić zdrowiu. Przy tych zabiegach nie należy kierować się ich ceną a doświadczeniem lekarza i rekomendacją danej kliniki.

Rodzaje wypełniaczy

Kolagen ‒ wypełniacz czasowy, ulega biodegradacji w czasie 3‒9 miesięcy w zależności od pochodzenia kolagenu (bydlęcy, bioinżynieryjny).
Zastosowanie: zmniejszanie zmarszczek i blizn, kształtowanie ust, usuwanie płytkich i głębokich zmarszczek nosowo-wargowych.
Wady: Mogą wystąpić reakcje alergiczne (kolagen bydlęcy). Przed wykonaniem celowego zabiegu niezbędne jest wykonanie testów skórnych na 6 i 2 tygodnie przed planowanym zabiegiem. Kolagen bioinżynieryjny ulega degradacji szybciej niż kolagen bydlęcy (3‒4 miesięcy w zależności od rodzaju preparatu), jest droższy, ale wywołuje mniej reakcji niepożądanych jak siniaki, rumienie czy ból podczas iniekcji.
Kwas hialuronowy ‒ wypełniacz czasowy, ulega biodegradacji w czasie 6‒12 miesięcy. Wyparł z rynku wypełniacze kolagenowe, gdyż wywołuje mniej odczynów niepożądanych oraz posiada dłuższy czas trwałości. W przypadku wystąpienia guzków skórnych wywołanych wypełniaczem można je usunąć stosując preparat z hiauronidazą (enzymem degradującym kwas hialuronowy).
Wady: większy ból podczas iniekcji, krwiaki, obrzęk, rumień w stosunku do wypełniaczy z kolagenem.
Autoimmunologiczny tłuszcz ‒ wypełniacz półtrwały, ulega biodegradacji w czasie ok. roku. Przeszczepianie własnego tłuszczu z tkanek bardziej rozwiniętych w tłuszcz zyskało aprobatę, gdyż występuje mniejsza szansa, odczynów alergicznych wywołanych przez własne komórki pacjenta. U osób po przeszczepie tkanki tłuszczowej obserwuje się poprawę stanu skóry i redukcję zmarszczek długo po zabiegu. Wiadomo jest że komórki tkanki tłuszczowej są źródłem komórek macierzystych i stymulują syntezę kolagenu. Być może za poprawę stanu skóry u pacjentów po przeszczepie własnego tłuszczu są odpowiedzialne komórki macierzyste.
Wady: znacznie bardziej skomplikowany zabieg, wymagający chirurgicznego pobrania materiału pod znieczuleniem miejscowym, czasochłonny.
Hydroksyapatyt ‒ wypełniacz półtrwały, ulega biodegradacji w czasie 9‒18 miesięcy. Składa się z hydroksyapatytu w postaci mikrosfer zawieszonych w wodnym żelu nośnika.
Wady: skutki zastosowania nie są odwracalne, ze względu na gęstość preparatu jest on podawany igłą o większej grubości. Mogą pojawić się przejściowe efekty uboczne jak siniaki, obrzęk, rumień.
Wśród wypełniaczy możemy również wyróżnić wypełniacze trwałe jak płynny silikon czy polimetylometakrylan.
1L Baumann, red. nauk. pol. K Padlweska, Dermatologia estetyczna, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2013.
2M Alam, HB Gladstone, RC Tung, red. pol. A Ingaciuk, Dermatologia kosmetyczna, Elsevier Urban & Partner, Wrocław 2011.

Przeczytaj także